خیلی دوست دارم اینجا چیزهای پابلیک بنویسم ولی بدون تعارف از خوانندگان قدیمی اینجا که از ده سال پیش تا حالا اینجا را می‌خوانند و گه‌گداری پست‌ها را اینور و آنور به اشتراک می‌گذارند و برای گه‌خوری وسط دورهمی‌های خاله‌زنکی‌شان سوژه جمع می‌کنند آن‌قدر بدم می‌آید، که فکر خوانده شدن توسط آنها به راحتی ترمزم را می‌کشد، کاش می‌شد دور اینجا سیم خاردار بکشم تا هیچ نکبتی از گذشته نتواند به اینجا نزدیک شود و فقط من بمانم و همان چند نفری که از سر زدن‌شان به اینجا لذت میبرم.

چطور می‌شود پیوندهایی از گذشته را کاملا گسست و از دست آدم‌هایی که دیگر بهشان هیچ ربطی ندارم فرار کرد؟ شما بگو دوست من.